سلام.از اینکه به سرزمین شوماه قدم گذاشتید ممنونم.فقط یادآوری سه نکته

امکان پاسخگویی به نظرات خصوصی نیست

مشکان اسم دختر و تقریبا اسم یک محل

تلفظ مشکان=meshkan

نظر یادتون نره

خسته ام از آرزوها ، آرزوهای شعاری

شوق پرواز مجازی ، بالهای استعاری

لحظه های کاغذی را، روز و شب تکرار کردن

خاطرات بایگانی،زندگی های اداری

آفتاب زرد و غمگین ، پله های رو به پایین

سقفهای سرد و سنگین ، آسمانهای اجاری

با نگاهی سر شکسته،چشمهایی پینه بسته

خسته از درهای بسته، خسته از چشم انتظاری

صندلی های خمیده،میزهای صف کشیده

خنده های لب پریده ، گریه های اختیاری

عصر جدولهای خالی، پارک های این حوالی

پرسه های بی خیالی، نیمکتهای خماری

رونوشت روزها را،روی هم سنجاق کردم

شنبه های بی پناهی ،جمعه های بی قراری

عاقبت پرونده ام را،با غبار آرزوها

خاک خواهد بست روزی ،باد خواهد برد باری

روی میز خالی من، صفحه ی باز حوادث

در ستون تسلیتها ، نامی از ما یادگاری

الفبای درد از لبم می ترواد

نه شبنم که خون از شبم می تراود

سه حرف است مضمون سی پاره دل

الف لام میم از لبم می تراود

چنان گرم هذیان عشقم که آتش

به جای عرق از تنم می تراود

ز دل بر لبم تا دعایی برآید

اجابت ز هر یا ربم می تراود

دیگر از دست خودم هم خسته ام

از سكوت, این مرگ مبهم خسته ام

مرده ها گفتند مرگ آسایش است

من ولی حالا كه مردم خسته ام

آه .. بردارید از رویم نقاب

من دگر از اسم آدم خسته ام

از تمام حرف ها كه می زنید

از همین لفظ نخور غم خسته ام

این كه باید پیش چشمان شما

تا ابد محتاج باشم خسته ام

این شما این ذره های آخرم

من كه دیگر از خودم هم خسته ام 

دل و دلبرت نخوانم که نه اینی و نه اویی

نه ره اشاره دانی نه طریق گفتگویی

همه عمر خود چو شمعی که بسوزد و ننالد

شب خود سحر نمودم به شکسته ی سبویی

نه کنون غم از جدایی که غم از تب تو دارم

به قضا چه حاصل اما که کنی زخون وضویی

پس از این دگر نه یادی ز دل خراب من کن

نه ز راه رفته بازآ که دگر مرا نجویی

برو و به حال مردن من خسته را رها کن

بود آنکه بعد مرگم برسی به آرزویی

چه بسا که خوش نشیند سر شب جهان به کامت

به سحر ندانی اما که چه حالی و چه رویی

جاده ی قلب مرا رهگذری نیست كه نیست

جز غبار غم و اندوه در آن همسفری نیست كه نیست

آن چنان خیمه زده بر دل من سایه ی درد

كه در او از مه شادی اثری نیست كه نیست 

شاید این قسمت من بود كه بی كس باشم

كه به جز سایه مرا با خبری نیست كه نیست

این دل خسته زمانی پر پروازی داشت

حال از جور زمان بال و پری نیست كه نیست

بس كه تنهایم و یار دگر نیست مرا

بعد مرگ دل من چشم تری نیست كه نیست

شب تاریك ، شده حاكم چشم و دل من

با من شب زده حتی سحری نیست كه نیست

كامم از زهر زمانه همه تلخ است چنان

كه به شیرینی مرگم شكری نیست كه نیست

سر خود را مزن اینگونه به سنگ

دل دیوانه تنها دل تنگ

منشین در پس این بهت گران

مدران جامه جان را مدران

مکن ای خسته در این بغض درنگ

دل دیوانه تنها دل تنگ

پیش این سنگدلان قدر دل و سنگ یکی است

قیل و قال زغن و بانگ شباهنگ یکی است

دیدی آن را که تو خواندی به جهان یارترین

سینه را ساختی از عشقش سرشارترین

آن که می گفت منم بهر تو غمخوارترین

چه دلازارترین شد چه دلازارترین

نه همین سردی و بیگانگی از حد گذراند

نه همین در غمت این گونه نشاند

با تو چون دشمن دارد سر جنگ

دل دیوانه تنها دل تنگ

ناله از درد مکن

آتشی را که در آن زیسته ای سرد مکن

با غمش باز بمان

سرخ رو باش ازین عشق و سر افراز بمان

راه عشق است که همواره شود از خون رنگ

دل دیوانه تنها دل تنگ

سال و مال و فال و حال و اصل و نسل و بخت و تخت
بادت اندر شهریاری برقرار و بر دوام
سال خرم، فال نیکو، مال وافر، حال خوش،
اصل ثابت، نسل باقی، تخت عالی، بخت رام

با تو هستم ای مسافر ای به جاده تن سپرده

ای که دلتنگی غربت منو از یاد تو برده

هنوزم هوای خونه عطر دیدار تو داره

گل به گل گوشه به گوشه تو رو یاد من میاره

با تو من چه کرده بودم که چنین مرا شکستی

بی وداع و بی تفاوت سرد و بی صدا شکستی

به گذشته بر می گردم به سراغ خاطراتم

تازه می شود دوباره از تو داغ خاطراتم

به تو میرسم همیشه در نهایت رسیدن

هر کجا باشی و باشم به تو میرسم من از من

این تویی همیشه من توی آینه تقدیر

با همه شکستم از تو نیستم از دست تو دلگیر